Heřman z Reichenau
Blahoslavený Heřman z Reichenau, známý též jako Hermannus Contractus, německy Hermann der Lahme (18. července 1013 v Altshausenu – 24. září 1054 v klášteře Reichenau) byl středověký kronikář, učenec, básník a skladatel.
Obsah |
Život[editovat]
Heřman byl tělesně postiženým synem hraběte Wolfrada II. z Altshausenu. Celý život byl připoután na vozíku a pouze obtížně mluvil. Roku 1020 vstoupil do kláštera Reichenau, kde působil v době vlády opata Berna přes 30 let jako jeden z největších učenců své doby. K jeho nejznámějším dílům patří Chronicon, analistické podání světových dějin od Kristova narození do roku 1054, v jejímž vedení pokračoval jeho žák Bertold z Reichenau, který ji dovedl do roku 1080. Heřman se kromě toho věnoval také matematice, astronomii, mechanice a hudbě. Byl nejenom hudebním teoretikem, ale také skladatelem – bývají mu připisovány mariánské antifony Salve Regina a Alma Redemptoris Mater).
V benediktinském řádu byl uctíván jako světec, jeho kult potvrdil papež Pius IX. roku 1863. Jeho památka je slavena 25. září.
Dílo[editovat]
Historická díla[editovat]
- Chronicon. Vydání: MGH Scriptores 5: Annales et chronica aevi Salici. Herausgegeben von Georg Heinrich Pertz u. a. Hannover 1844, S. 67–133 [1].
- Martyriologium
Matematika a astronomie[editovat]
- Liber de mensura astrolabii
- De utilitatibus astrolabii libri duo
- De mense lunari
- De horlogiorum compositione
- Regulae in computum
- De conflictu arithmimachiae
- Qualiter multiplicationes fiant in abaco
- De geometria
Básnické dílo[editovat]
- Carmen de octo vitiis principalibus
Teoretické spisy o hudbě[editovat]
- De monochordo
- Opuscula musica
Liturgické skladby[editovat]
- vydány Guido Maria Drevesem
Literatura[editovat]
- SCHAUBER, Vera; SCHINDLER, Hanns Michael. Rok se svatými. 2. vyd. Kostelní Vydří : Karmelitánské nakladatelství, 1997. 702 s. ISBN 80-7192-304-4.
- Berthold von Reichenau: Visa seu Elogium. (Gedenkschrift für seinen Lehrer)
- Heinrich Hansjakob: Hermann, der Lahme von der Reichenau. Sein Leben und seine Wissenschaft. 1875
- Wilhelm Wattenbach: Hermann von Reichenau. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 12, Duncker & Humblot, Leipzig 1880, s. 164 n.
- Agnes Herkommer: Herimann der Lahme. Hermannus Contractus. 1947 (3. Auflage, Neuling, Schwäbisch Gmünd 1981, ISBN 3-922859-00-3)
- Josef Anton Amann: Der selige Hermann. Der lahme Benediktinermönch von Reichenau. Höchst/Vorarlberg 1948
- Franz Brunhölzl: Hermann von Reichenau. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Bd. 8, Duncker & Humblot, Berlin 1969, s. 649 n.
- Werner Bergmann: Innovationen im Quadrivium des 10. und 11. Jahrhunderts. Studien zur Einführung von Astrolab und Abakus im lateinischen Mittelalter. Stuttgart 1985 (Sudhoffs Archiv, Beihefte, 26)
- Arno Borst: Wie kam die Arabische Sternkunde ins Kloster Reichenau?, Uvk Univers.-Vlg Konstanz 1988, ISBN 3-87940-355-4
- Friedrich Wilhelm Bautz: Hermann von Reichenau In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 2, Hamm 1990, ISBN 3-88309-032-8, Sp. 751–753.
- Arno Borst: Mönche am Bodensee. 4. Auflage, Thorbecke, Sigmaringen 1994, ISBN 3-7995-5006-2
- Walter Berschin, Martin Hellmann: Hermann der Lahme. Gelehrter und Dichter (1013-1054). 2. erweiterte Auflage, Mattes, Heidelberg 2005, ISBN 3-930978-81-4
Beletrie[editovat]
životopisné romány Marie Calasanz Ziescheové.
Externí odkazy[editovat]
- švýcarské stránky s mnoha jeho texty online
- Hermann Contractus heslo v Catholic Encyclopedia
